Aðventutónleikar Léttsveitar Reykjavíkur. Stjórnandi: Jóhanna V. Þórhallsdóttir. Aðalheiður Þorsteinsdóttir, píanó; Tómas R. Einarsson, kontrabassi. Gestir: Sigurjón Jóhannesson tenór og Bjöllukór Bústaðakirkju. Laugardaginn 15. desember kl. 17.

HÆTT er við að myndi rugla ókunnugan í ríminu að komast að því að nafn Léttsveitar Reykjavíkur, er hélt aðventutónleika fyrir þétt setinni Bústaðakirkju á laugardaginn, næði yfir fullan 100 kvenna kór á móti tveggja manna hrynsveit píanós og kontrabassa. Í fljótu bragði ætti slíkur grúi að duga í 5-7 rytmíska kóra. En til varnar LR má alveg segja strax, að þó að lítt bólaði á eiginlegri sveiflu í djassrænum skilningi, var söngur kórsins samt ótrúlega samtaka miðað við stærð. Hvað þá með tilliti til þess, að í aðeins þriggja raða uppröðun þeirri sem staðarkostir buðu upp á varð hálfgert ginnungagap á milli yztu vængja kórsins. Hitt er spurning hvort veitti af þriðja manni í undirleik, annaðhvort á gítar eða trommusett, til að draga betur fram aukaslögin ("off beat"). Enda freistaðist kontrabassinn oftar til að fylla inn aukanótu en gott var, með heldur þunglamalegum afleiðingum - ekki sízt á 3. slagi í þrískiptri takttegund. Styrkjafnvægi hljóðfæranna var annars mjög gott, en bassinn varð stundum fullframarlega í hrynjandi.

Þrátt fyrir oftast stutt lög var dagskráin í lengsta lagi (tæp hálf önnur klst. án hlés) og hefði kannski mátt sleppa 3-4 af þvældustu jólalummum, þó að þeir tónleikagestir er létu þetta eina kvöld duga fyrir aðventuinntöku í ár kynnu að vera ósammála. Svo tæpt sé fyrst á sérverkefnum kórsins, þá hljómaði hann hreinast og frísklegast í fyrsta hluta, þ.e. Hátíð í bæ (Christmas Wonderland(?)), þjóðlaginu Það á að gefa börnum brauð (bæði ágætlega útsett af "Skarpa", líkast til dulnefni Skarphéðins Hjartarsonar úr söngkvartettinum Rúdolf, er alls var ábyrgur fyrir 4 raddsetningum). Kórinn dofnaði svolítið í Þá nýfæddur Jesú (Kirkpatrick) en hresstist aftur í litlu perlu Ingibjargar Þorbergs, Hin fyrstu jól, í raddsetningu píanista kórsins, Aðalheiðar Þorsteinsdóttur, er átti fjórar aðrar á prógramminu. Í Yfir fannhvíta jörð (Miller, Wells; radds. AÞ) var kórinn aftur farinn að dofna og jafnvel lafa, en náði sér þó síðan aftur á strik með millibilum.

Einna bezt komu út Það heyrast jólabjöllur (betur þekkt sem hljómsveitarlag Leroys Andersons "Sleigh Ride"; úts. SH), Jólastjarnan (úr sálmasafninu Piae cantiones í fjölbreyttri raddsetningu SH). Syng barnahjörð (Joy to the World Händels) skemmdist svolítið af afkáralegum bæjaraslætti kontrabassans, en franska lagið Jólaklukkur (viðlag "Gloria, hosanna in excelsis") og þó sérstaklega hið frábæra lag Jórunnar Viðar, Jól (skelfilega óeftirminnilegur titill!) stóðu upp úr seinni hlutanum, enda þótt inntónunin í lagi Jórunnar hefði mátt vera hreinni. Annars var söngur kórsins í heild samtaka og glaðlegur, þótt sumir hefðu vænst kraftmeiri hljóms af öðrum eins fjölda.

Í síðasttalda laginu söng gestur kórsins, Sigurjón Jóhannesson tenór, í 3. erindi. Þar að auki söng hann einn við oftast þokkafullan píanóundirleik Aðalheiðar (burtséð frá smáfipi í Caccini) Hátíð fer að höndum ein (ísl. þjóðlag), er vakti athygli fyrir sérkennilega og ekki með öllu óumdeilanlega hljómaframvindu í raddsetningu Hildigunnar Rúnarsdóttur. Einnig söng hann "Ave Maríaen" [sic?] eftir Caccini, Pieta signore eftir Stradella og með kórnum Ó, Jesúbarn (Eyþór Stefánsson) og Panis Angelicus (Franck). Þrátt fyrir snoturt raddfæri virtist tenórrödd Sigurjóns enn í mótun; fókusinn var mistraustur (síztur í Jól), tónstaðan stundum hniggjörn og mótunin almennt frekar dauf, þrátt fyrir ágætar undirtektir. Kvartettinn fjórar klassískar, söngkonurnar Signý Sæmundsdóttir (S), Björk Jónsdóttir (MS), stjórnandinn (A) og píanistinn, sem "hitaði upp" fyrir kórinn í byrjun utan dagskrár, kom hins vegar ljómandi vel út í glampandi samstilltri túlkun á Valsi í As eftir Brahms Op. 39,15 og Ritorno a Sorrento. (Hvorugt verk var tilgreint í kynningu og því háð skeikulu minni undirr.)

Bjöllukór Bústaðakirkju - 16 krómatískar bjöllur í höndum 8 ungmeyja með jólasveinahúfur - setti skemmtilegan aukasvip á miðhluta dagskrár frá lagi Andersons til Jólaklukkna, auk lokalagsins.

Nokkurrar ónákvæmni gætti í tónleikaskrá, er t.d. eignaði Ingibjörgu Þorbergs heiðurinn af texta Kristjáns frá Djúpalæk í Hin fyrstu jól. Þótt varla væri viðlit að prenta 22 söngtexta, hefði aftur á móti mátt geta frumheita erlendu laganna, enda oft fleiri en ein þýðing til á hverju, auk þess sem nýrri engilsaxnesk jólalög eru iðulega þekktari af enskum titlum sínum en íslenzkum.

Ríkarður Ö. Pálsson